Annette Fienieg woont in Utrecht, en werkt als

kinderboek illustrator en beeldend kunstenaar.


Mooie maandag: Paula Modersohn-Becker

Vandaag de prachtige, bonkige portretten van Paula Modersohn-Becker (1876-1907).

Modersohn-Becker woonde en werkte in Worpswede, een kunstenaarsdorp bij Bremen in Duitsland. Veel van haar schilderijen portretteren de boerenvrouwen en kinderen uit dat dorp. Ook schilderde ze veel zelfportretten.

Op het zelfportret linksboven in het midden heeft ze zichzelf naakt met zwangere buik geschilderd, wat tamelijk ongebruikelijk was in die tijd, en als schokkend werd ervaren.

Ze is niet oud geworden, en stierf vlak na de geboorte van haar dochter Mathilde.

In Bremen is een mooi museum helemaal gewijd aan haar werk.

 

 


0 commentaren

Voorbeeldig

Wedden dat jij dat beter kan? Kijk in mijn vorige blogpost voor details....

0 commentaren

Voordrachtwedstrijd 'Kak! zei de ezel'

In september verschijnt Kak! zei de ezel, 101 nonsensversjes in het Engels en het Nederlands, over een koe die over de maan springt, een kikker die uit vrijen gaat, over Willem-Jan Wafel en  Pimmetje Pech. Om dit te vieren  organiseren  Annette Fienieg en Koos Meinderts i.s.m.  uitgeverij Rubinstein een voordrachtwedstrijd. 

Wat moet je doen?
Draag een van de drie onderstaande versjes voor, en film het met smartphone of camera.
Je kunt kiezen tussen de Nederlandse of de Engelse versie. Allebei mag ook.
Stuur je filmpje  op  naar
info@koosmeinderts.nl. Inzenden kan tot uiterlijk woensdag 7 september. Uit alle inzendingen kiezen Koos Meinderts en Annette Fienieg de drie mooiste, leukste, gekste, origineelste filmpjes.

Wie kunnen er mee doen?
Iedereen, jong en oud, waar ook ter wereld.

Wat kun je winnen?
Een prachtig boekenpakket, met natuurlijk een gesigneerd exemplaar van Kak! zei de ezel.

Bekendmaking winnaars
De drie winnaars worden bekend gemaakt tijdens de feestelijke presentatie van Kak! zei de ezel, op zaterdag 10 september in het Bonbontheater in Amsterdam.
 

 

Dit zijn de versjes:

 

 

Kak! zei de ezel

Op en neer de Lindenlaan,
zie je Opa Bierbuik gaan
naar café De Kwezel.
Kak! zei de ezel.

Elke dag gaat hij op stap
Op een drafje naar de tap
van café De Kwezel.
Kak! zei de ezel.

Opa gaat als laatste weg.
Wat kan opa zuipen zeg
in café de Kwezel.
Kak! zei de ezel.

 

Drie vrolijke Friezen

Drie vrolijke Friezen uit Lemmer
gingen naar zee in een emmer.
Was in die emmer dat gat niet geweest,
was mijn verhaal lang zo nat niet geweest


Humptie Dumptie

Humptie Dumptie, dik en rond,
viel in stukken  op de grond.
Geen tovenaar of timmerman
die zijn lijf weer lijmen kan.
 

 

Voor de Engelse versies: zie de Engelse 'kant' van de website! 

 

 


0 commentaren

Mooie maandag: Jenny Dalenoord

Bij ons in de huiskamer hangt dit werk van Jenny Dalenoord: een schip bij Hoek van Holland.

Het is een van mijn lievelingsschilderijtjes, niet alleen vanwege het nostalgische onderwerp (ik ging als kind ook wel eens, achterop bij mijn vader, schepen kijken bij Hoek van Holland), het is gewoon ook mooi eenvoudig van compositie en kleur.

 

 

Jenny Dalenoord (1918-2013) kende ik vroeger alleen als illustrator van kinderboeken. Daarin is ze wel een van mijn voorbeelden geweest.

Een nog groter voorbeeld werd ze, toen ik er achter kwam dat ze ook prachtig vrij werk heeft gemaakt.

En als klap op de vuurpijl heeft ze ook nog postzegels ontworpen, wat een van mijn geheime wensen is om ook ooit te kunnen doen.


1 commentaren

30 jaar!

Het is niet te geloven, maar het is al 30 jaar geleden dat er voor het eerst een boek uitkwam met mijn illustraties! 

Dat eerste boek was 'Spin in de morgen' van Koos Meinderts, en ik moest wel even wat overwinnen om het hierboven af te beelden, want hoewel het een mooi verhaal is, de illustraties zijn foeilelijk. Maar ja, je leert illustreren nu eenmaal eigenlijk al doende, en dus in het openbaar.

Gelukkig heb ik daarna nog heel veel andere boeken gemaakt, voor diverse Nederlandse en Duitse uitgevers, en waarvan hierboven maar een piepklein gedeelte te zien is.

Het is ontzettend fijn om mooie boeken te kunnen maken, en ik hoop het dus nog lang te doen.

Over dertig jaar weer een overzicht.

 


0 commentaren

Mooie maandag: Evelyn Dunbar

Evelyn Dunbar (1906-1960) is een van de Britse kunstenaars uit het begin van de vorige eeuw, tot wiens werk ik me sterk aangetrokken voel.

Ook Dunbar legt weer het gewone dagelijks leven vast.

In haar geval is ze vooral bekend van haar weergave van het dagelijks leven van de 'landgirls', de vrouwen die het zware werk op de boerenbedrijven deden tijdens WO II.

Daarnaast was Dunbar ook bekend als illustrator. Hierboven twee illustraties van haar bij bekende nursery rhymes: Pussy Cat, Pussy Cat, where have you been?, en Ring-a-ring-a-roses.

(Beide heb ik onlangs ook geïllustreerd, voor het boek 'Kak, zei de ezel', dat begin volgende maand uitkomt bij Rubinstein.)

 

 


0 commentaren

Naar het noorden

Vandaag viel de najaarscatalogus van uitgeverij Hoogland & van Klaveren in de bus, met daarin de aankondiging van Naar het noorden, het nieuwe boek van Koos (Meinderts), waarvoor ik de omslag-illustratie maakte.

Het boek gaat over kinderen die tijdens de oorlog naar het noorden worden gestuurd, omdat daar nog wel te eten is. Het is een prachtig verhaal.

Momenteel ben ik bezig met het maken van enkele binnenwerk-illustraties...

 

 


0 commentaren

Mooie maandag: Rembrandt van Rijn

Ik moet weer eens iets bekennen: de schilderijen van Rembrandt (1606-1669) doen me niet zo veel. Ik zie heus wel dat ze goed zijn, maar meer ook niet.

Maar dan zijn tekeningen... en de etsen! Wat zijn die prachtig!

Vooral de snelle schetsen, je ziet zijn hand bijna over het papier gaan. In een paar lijnen krijg je een kijkje in het dagelijks leven.

Daar heb ik niets aan toe te voegen.

 

 


0 commentaren

Mooie maandag: Ilon Wikland

Voor veel van mijn leeftijdgenoten zal, net als voor mijzelf, gelden dat het paradijs in Zweden ligt. Dat weten we, omdat we als kind series als 'Het eiland zeekraai' zagen op tv, en omdat we ook de boeken van Astrid Lindgren kennen met de illustraties van Ilon Wikland (1930).

In de wereld van Wikland is het vredig en vooral gezellig.

En dat terwijl Wikland zelf als kind van Finland naar Zweden kwam, om de Tweede Wereldoorlog (en haar gescheiden ouders) te ontvluchten.

In haar werk zijn de kinderen gezonde blozende vrolijke kinders, die zich vrijelijk door de veilige dorpsomgeving van Bolderburen bewegen. Dat willen wij ook!

 


0 commentaren

Mooie maandag: Fra Angelico

Voor mij is een bezoek aan Florence niet compleet, als ik niet het San Marco-klooster heb bezocht, om de fresco's van Fra Angelico te zien.

De eerste keer dat ik de trap opkwam en daar de grote 'Annunciatie' fresco (zie linksboven) zag, was wat tegenwoordig een kippenvel-moment heet. De houding en uitdrukking van Maria zijn schitterend.

Fra Angelico (1395?-1455) schilderde ook kleinere fresco's in de kloostercellen.

Of de monniken hiervoor 'verzoeknummers' mochten indienen, weet ik niet, maar ik stel me voor dat ze scenes kozen die voor hun van grote betekenis waren.

Bij deze fresco's zit nog een Annunciatie (linksonder), zachter van kleur en al even prachtig.

 


0 commentaren

Share...